Historia tego miejsca wiąże się z wydarzeniami lat 1918–1921, kiedy Polska, po 123 latach zaborów, musiała walczyć o swoje granice i utrzymanie odzyskanej niepodległości. W tych zmaganiach uczestniczyli również żołnierze francuscy, służący w Armii Hallera oraz we Francuskiej Misji Wojskowej. Armia Polska we Francji została utworzona w czerwcu 1917 roku na mocy dekretu prezydenta Republiki Francuskiej. Jej żołnierze, ze względu na kolor francuskich mundurów, nazywani byli żołnierzami Błękitnej Armii. Od października 1918 roku dowodził nią generał Józef Haller. Wiosną 1919 roku licząca około 70 tysięcy żołnierzy armia przybyła do Polski. Jej dobrze wyszkolone i wyposażone oddziały odegrały ważną rolę w walkach o granice państwa. Wraz z Polakami służyli w nich również Francuzi, przede wszystkim oficerowie i specjaliści wojskowi. Francja wspierała odrodzoną Rzeczpospolitą także poprzez Francuską Misję Wojskową, której zadaniem było doradztwo, szkolenie i pomoc w organizacji polskiej armii. Francuscy wojskowi uczestniczyli w wydarzeniach związanych z wojną polsko-ukraińską oraz wojną polsko-bolszewicką. Nie wszyscy wrócili do ojczyzny. Na Starych Powązkach pochowano ośmiu żołnierzy francuskich z Armii Hallera oraz francuskiego jeńca, który zmarł w Polsce pod koniec 1918 roku. Nad ich grobem wzniesiono pomnik poświęcony również innym Francuzom, którzy stracili życie podczas służby w Polsce. Na płycie nagrobnej umieszczono napis: „Żołnierzom francuskim poległym w Polsce w szeregach swych polskich towarzyszy broni”. Na pomniku znajdują się również francuskie dewizy: Honneur et Patrie („Honor i Ojczyzna”) oraz Fidélité et Dévouement („Wierność i Poświęcenie”). Na marmurowej tablicy umieszczonej z tyłu pomnika widnieje około sześćdziesięciu nazwisk i stopni wojskowych. Towarzyszy im dedykacja żołnierzom francuskim poległym w Polsce w latach 1919–1921 oraz informacja o dziewięciu pochowanych tutaj francuzach. Upamiętniono także siedemnastu Francuzów pochowanych we Lwowie. Wśród osób wymienionych na pomniku znajduje się również kontradmirał Eugène Charles Jolivet, kierujący Francuską Misją Morską w Polsce. Zmarł on w Warszawie 17 czerwca 1926 roku, ale jego ciało przewieziono do Francji. Pomnik jest więc jednocześnie miejscem pochówku i zbiorowym upamiętnieniem francuskich wojskowych, którzy związali swój los z Polską. Nie wszystkie szczegóły dotyczące osób pochowanych pod pomnikiem udało się dotychczas odtworzyć. Utrudnieniem jest utrata przedwojennej dokumentacji cmentarnej, zniszczonej podczas II wojny światowej. Badania opierają się między innymi na zachowanych inskrypcjach oraz dokumentach z archiwów polskich i francuskich.
